ศิลปะชุมชน

0

โดย ภาคภูมิ ป้องภัย

ผมมีโอกาสดูการแสดง “เพอร์ฟอร์มานซ์ อาร์ต” (Performance Art) กลางแจ้งหลายชุดต่อเนื่องเมื่อครั้งไปร่วมงานมหกรรม “หลงรักทวาย” ที่ประเทศเมียนมาร์ กับมูลนิธิอาสาสมัครเพื่อสังคม และเสมสิกขาลัย มูลนิธิเสฐียรโกเศศ-นาคะประทีป ปลายเดือนพฤศจิกายนที่ผ่านมา

ศิลปินที่ร่วมคณะไปด้วยมีทั้งหมด 4 คน นำโดย “จิตติมา ผลเสวก” ในนาม “ศิลปิน ศิลปะชุมชน” ผู้แสดงเลือกพื้นที่ และวิธีการนำเสนอแตกต่างกันไปตามจินตนาการส่วนตัว พร้อมเปิดให้ผู้ชมสดด้วยตาหรือผ่านไลฟ์สดออนไลน์มีอิสระในการตีความหมาย ซึ่งก็สอดคล้องกับจุดมุ่งหมายของศิลปิน “เพอร์ฟอร์มานซ์ อาร์ต”รุ่นบุกเบิกในซีกโลกตะวันตกราวปลายปี ค.ศ. 1960

กูรูศิลปะแขนงนี้ระบุว่า “เพอร์ฟอร์มานซ์ อาร์ต”เกิดขึ้นจากการต่อต้านศิลปะในความหมายแบบเดิม ตัวศิลปินต้องการสื่อสารกับคนดูโดยตรง มากไปกว่าที่จิตรกรรมและประติมากรรมสามารถทำได้ คำนี้มีความหมายเปิดกว้างให้แก่ความเป็นไปได้หลายทาง ในฝรั่งเศสใช้คำว่า Live Art เมื่อถอดความเป็นไทยเรียกได้ทั้ง “ศิลปะแสดง” หรือ “ศิลปะแสดงสด” หรือ “ศิลปะสื่อแสดง”

ทั้ง 3 ภาพประกอบเป็นการแสดงในชุมชน 2 แห่งที่ได้รับผลกระทบจากการพัฒนาด้านอุตสหกรรม ศิลปินต้องการสะท้อนปัญหาการพัฒนาแบบไม่เห็นหัวเจ้าของผืนดิน

ภาพแรกผมตั้งชื่อ “มลภาวะ” แสดงโดย “วิชชุกร ตั้งไพบูลย์” เหนือแม่น้ำที่แห้งกลายเป็นห้วยเล็กๆเพราะเหมืองแร่ดีบุก “เฮงดา” หมู่บ้าน “มยอง พยู” จ.ทวาย

ภาพที่สอง “ภูตดำบังไพร” โดย “ภัทรี ฉิมนอก” บนโขดหินเหนือแม่น้ำ “ตะไลยา”ซึ่งบริษัทอิตาเลี่ยนไทยมีแผนสร้างเขื่อนผลิตไฟฟ้ากั้นแม่น้ำสายนี้ หากสร้างจริงจะทำให้หมู่บ้าน “กะโลนท่า”หายไปจากแผนที่ทวาย

 

ภาพที่สาม “พันธนาการแห่งสายน้ำ” โดย “จิตติมา ผลเสวก” ริมแม่น้ำตะไลยา
ดูภาพแล้วตีความเอาที่สบายใจเลยครับ
——————————-

หมายเหตุ – งานชิ้นนี้ตีพิมพ์ในนสพ.มติชน(กรอบบ่ายวันที่ 25 ธ.ค.60และกรอบเช้าวันที่ 26 ธ.ค.60)

Share.

Comments are closed.