ภายหลังจากที่มีสื่อมวลชนหลายสำนักรายงานข่าวว่า แขวงบ่อแก้วเห็นชอบสนับสนุนโครงการสร้างสะพานข้ามแม่น้ำโขง บริเวณสามเหลี่ยมทองคำ ระหว่างเขตเศรษฐกิจพิเศษสามเหลี่ยมคำของกลุ่มบริษัทดอกงิ้วคำที่มีจ้าวเหว่ย นักธุรกิจชาวจีนซึ่งถูกขึ้นบัญชีดำของทางการสหรัฐฯถือหุ้นใหญ่ เชื่อมต่อกับฝั่งไทยที่อำเภอเชียงแสน จ.เชียงราย และยังเชื่อมไปยังฝั่งประเทศพม่า ทำให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างกว้างขวางและมีข้อสังเกตหลากหลาย โดยเฉพาะกรณีที่ทางกลุ่มดอกงิ้วคำยอมควักทุนจ่ายค่าก่อสร้างทั้งหมดเอง
เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม 2566 นายประธาน อินทรียงค์ ประธานเขตภาคเหนือ สภาอุตสาหกรรมท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ได้โพสต์เฟซบุ๊ก ระบุว่า “ถ้าผมยังมีชีวิตอยู่ อย่าหวังว่าจะได้สร้าง แล้วทำลายมรดกสามเหลี่ยมทองคำ ที่มีไม่กี่จุดบนโลกใบนี้กั้นพรมแดนด้วยแม่น้ำ 3 แผ่นดิน ใครรับออเดอร์มาผมต้านแน่ และจะไม่ยอมให้มรดกเชียงแสนล่มสลายด้วยเงินกับคนเห็นประโยชน์ส่วนตัว มักง่ายไม่นึกถึงคนรุ่นหลัง หรือใครเห็นว่าอย่างไร ขอความเห็นมาผมจะฟังแล้วเปิดเวที ตามรัฐธรรมนูญมาตรา 43 มาถกกัน”
ด้านนายสงวน ซ้อนกลิ่นสกุล รองประธานหอการค้าเชียงราย กล่าวว่า ในส่วนตัวไม่เห็นด้วยกับการสร้างสะพานข้ามแม่น้ำโขงอีกแห่งในพื้นที่จังหวัดเชียงราย เพราะขณะนี้มีสะพานมิตรภาพไทย-ลาวแห่งที่ 4 (เชียงของ-ห้วยทราย) รองรับการเดินทางอยู่แล้ว และหากว่าคนเชียงแสนเห็นว่าจะช่วยกระตุ้นการท่องเที่ยว ก็มีคำถามว่าถ้ามีสะพานเกิดขึ้นจริงพื้นที่ไหนที่จะดึงดูดคนไปเที่ยวได้มาก อยากให้มีการพิจารณาให้รอบคอบ ส่วนการเสนอให้มีการสร้างสะพานต่อนายกรัฐมนตรีที่มาเยือนเชียงรายเมื่อวันที่ 15 กันยายน ที่ผ่านมาเป็นการเสนอของหอการค้าในตัวจังหวัด ยังไม่ได้มีการพูดคุยกันกับอำเภอชายแดน ซึ่งเรื่องนี้คงต้องฟังจากหลายฝ่าย อย่างไรก็ตามขณะนี้ยังไม่มีการเจรจากับทางไทยเป็นการเสนอภายในประเทศของลาว
ขณะที่ผู้ประกอบการด้านการท่องเที่ยวรายใหญ่รายหนึ่งใน จ.เชียงรายกล่าวว่า หากมีการสร้างสะพานจะส่งผลทันทีกับผู้ประกอบการท้องถิ่น ทั้งการท่องเที่ยวและผู้ค้าในพื้นที่จังหวัดเชียงรายเพราะคนที่ทำเรือโดยสารข้ามฝั่ง คนค้าขายฝั่งไทยหากมีสะพานหลายอย่างจะเปลี่ยนไป จึงไม่เห็นด้วยจะมีการให้สร้างสะพานข้าม
แหล่งข่าวฝ่ายความมั่นคง กล่าวว่า ฝ่ายความมั่นคงรู้สึกเป็นกังวลในเรื่องนี้มากโดยเฉพาะช่วงนี้ทั้งปัญหายาเสพติด การค้ามนุษย์ แก๊งค์คอลเซ็นเตอร์ ปัญหาเรื่องคนจีนที่ทำผิดกฎหมาย กำลังเกิดขึ้นมากมาย ทำให้ต้องตรึงกำลังดูแลชายแดนเชียงรายทั้งแม่สาย เชียงแสน เชียงของ และเวียงแก่น อย่างเข้มข้น หากมีการก่อสร้างสะพานจริงจะทำให้สถานการณ์ทำผิดกฎหมายหนักขึ้นไปอีก
แหล่งข่าวระบุว่า กระทรวงแผนการและการลงทุน ห้องการส่งเสริมและคุ้มครองเขตเศรษฐกิจพิเศษ คณะคุ้มครองเขตเศรษฐกิจพิเศษ แขวงบ่อแก้ว สปป.ลาว ได้ทำหนังสือถึงเจ้าแขวงบ่อแก้ว สปป.ลาว โดยหนังสือลงวันที่ 5 กันยายน 2566 ที่ผ่านมา เพื่อเสนอแนวทางการลงทุนสร้างสะพานข้ามแม่น้ำโขงเชื่อมสามเหลี่ยมทองคำ 3 ประเทศ ระหว่างเขตเศรษฐกิจพิเศษสามเหลี่ยมคำ เมืองต้นผึ้ง แขวงบ่อแก้ว กับ จ.ท่าขี้เหล็ก ประเทศเมียนมา และ อ.เชียงแสน จ.เชียงราย โดยกลุ่มบริษัทดอกงิ้วคำ จำกัด ที่ได้รับสัมปทานจากรัฐบาล สปป.ลาว เข้าไปพัฒนาเขตเศรษฐกิจพิเศษฯ ได้ศึกษาความเป็นไปได้-ออกแบบสะพานไว้แล้ว และพร้อมเสนอรูปแบบแหล่งทุนก่อสร้างไปยังแขวงเพื่อทราบ โดยภาพรวม เขตสามเหลี่ยมคำเป็นชายแดนเชื่อมกับทางน้ำ 3 ประเทศ มีนักท่องเที่ยวปีละหลายแสนคน และคนลาว ไทย เมียนมา ที่มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันไปมาหาสู่กัน ท่องเที่ยว และมีคนอาศัย เป็นคนลาวและคนต่างประเทศอยู่รวมกันประมาณ 60,000 คน และมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น
หนังสือฉบับนี้ระบุว่า ภายหลังการระบาดโรคติดต่อ ด่านตรวจคนเข้าเมือง (ตม.) ต้นผึ้ง-เชียงแสน (ลาว-ไทย)เดือน พ.ค. 2565 -มิ.ย. 2566 มีคนเข้าออกทั้งหมด 85 สัญชาติ จำนวน 278,231 คน และมีคนเดินทางผ่านด่านท้องถิ่นต้นผึ้งวันละกว่า 100-200 คน ส่วนวันหยุดจะมีประมาณ 200-300 คน ด่านบ้านมอมตรงข้ามกับเมียนมาก่อนมีโรคระบาดมีคนเดินทางประมาณ 100-200 คนต่อวัน แต่ปัจจุบันยังไม่ได้เปิดอย่างเป็นทางการแต่การไปมาระหว่างลาว- เมียนมา เพราะมีคนเมียนมาพักอยู่ในเขตเศรษฐกิจพิเศษฯ มีการเดินทางไปมาอย่างต่อเนื่องคนเข้าไปทำงาน ตามข้อมูล เดือน ก.ค. 2566 มีจำนวน 20,890 คน เพื่อประโยชน์ ทั้งการคมนาคม การค้า การลงทุน การท่องเที่ยว ฯลฯ จึงเสนอให้สร้างสะพานเชื่อมการเดินทาง ข้อมูลเกี่ยวกับสะพาน เป็นโครงการการลงทุนเพื่อตอบสนองด้านการคมนาคมขนส่ง และการท่องเที่ยว
หนังสือระบุว่า พาหนะที่ผ่านเป็นรถยนต์ส่วนตัว รถโดยสาร รถนักท่องเที่ยว และรถขนส่งขนาดเล็กและกลาง ส่วนรถขนส่งขนาดใหญ่ให้ใช้สะพานมิตรภาพไทย-ลาว แห่งที่ 4 (ห้วยทราย-เชียงของ) ด้านการออกแบบ ก่อสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก ความยาวสะพาน .ลาว-ไทย ระยะทาง 1,520 เมตร และเชื่อมต่อไปยังฝั่งประเทศเมียนมา 500 เมตร โดยแยกตรงกลางสะพานระยะทางอีกรวมความยาว 2,520 เมตร เฉพาะตัวสะพาน ยาว 456 เมตร และเสากลางน้ำ 4 เสา และยังมีเสาเชื่อมบนบก-ในน้ำทั้ง 3 ประเทศ อีกจำนวนหนึ่ง ความกว้างของสะพาน 20.5 เมตร ถนน 4 ช่องจราจร จำกัดความเร็ว 40 กม./ ชม. และมีทางเดินเท้าหรือฟุตปาธฝั่งละ 2.5 เมตร มีเกาะกลางกว้าง .0.5 เมตร และบางจุดของเขตทางจะขยายทางเดินเป็น 5.5 เมตร ยาวประมาณ 80 เมตร เพื่อรองรับให้คนเดินเที่ยวชมบนสะพานได้
ทั้งนี้จะมีสัญลักษณ์คือมีเสาเอกอยู่กลางสะพานเป็นรูปพระธาตุสามเหลี่ยมคล้ายมือพนมสีทอง สูง 96 เมตร กว้าง 28 เมตร สื่อความหมายถึงความกลมเกลียวกันด้านวัฒนธรรมและพระพุทธศาสนา ใต้สะพานจะสูงสามารถแล่นเรือสินค้าลอดผ่านได้ สำหรับฝั่งไทยเนื่องจากมีสิ่งกีดกันสะพาน เส้นทาง สิ่งก่อสร้าง และผู้อาศัยจำนวนมาก ฉะนั้นเพื่อป้องกันผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม และสังคม ในการออกแบบก่อสร้างจึงได้ทำเป็นเส้นทางโค้งลงตามแนวฝั่งแม่น้ำรวกขึ้นด้านเหนือ โดยมีระยะทางจากเรือน สิ่งก่อนสร้าง 2 เมตร ความยาวน้ำรวกประมาณ 64 เมตร สะพานเมียนมา มีทั้งเสากลางน้ำ และทางบก รวมความยาว 500 เมตร หากทางการเมียนมายังไม่มีความพร้อมเข้าร่วมการก่อสร้าง ก็สามารถวางทางเชื่อมไว้ก่อน
หนังสือระบุว่า ได้ประเมินค่าก่อสร้างไว้ที่ 68.57 ล้านดอลลาร์สหรัฐ คิดเป็นเงินไทยประมาณ 2,500 ล้านบาท เฉพาะตัวสะพานกลางแม่น้ำต้องใช้งบประมาณถึง 30 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งบริษัทดอกงิ้วคำ จะหาเงินลงทุน การบำรุงรักษา และจัดเก็บรายได้ โดยขอสัมปทานในการสร้างและปฏิบัติตามระเบียบกฎหมายรัฐบาลลาว
รายงานข่าวแจ้งว่า เจ้าแขวงบ่อแก้วเห็นควรสนับสนุนโครงการและได้นำเสนอไปยังรัฐบาลเวียงจันทน์เพื่อพิจารณาแล้ว
อนึ่ง ก่อนหน้านี้เมื่อวันที่ 15 กันยายน 2566 ระหว่างที่นายเศรษฐา ทวีสิน นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง พร้อมรัฐมนตรีหลายคนลงพื้นที่ อ.แม่สาย จ.เชียงราย ซึ่งในที่ประชุมได้มีที่ปรึกษาสภาหอการค้าเชียงราย เสนอให้มีการสร้างสะพานข้ามแม่น้ำโขงที่อำเภอเชียงแสน จ.เชียงราย โดยอ้างเรื่องการส่งเสริมการท่องเที่ยวเนื่องจากปัจจุบันมีนักท่องเที่ยวจีนนับแสนคนเดินทางมาเที่ยวที่คิงส์โรมัน อย่างไรก็ตามเบื้องหลังของข้อเสนอครั้งนี้ถูกวิพากษ์วิจารณ์จากบุคคลในสภาหอการค้าเชียงรายหลายคน เพราะเดิมทีไม่เคยมีการหยิบยกประเด็นนี้มาหารือกันก่อนแต่จู่ๆมีการเปลี่ยนตัวผู้กล่าวรายงานให้นายกฯและได้เพิ่มข้อเสนอเรื่องการสร้างสะพานเข้าไป
———–
