ทางการว้าตั้งท่าขึงขังคุมเข้มกิจการเหมืองแร่ กำหนดกติกาใช้สารเคมี-ฝ่าฝืนถูกดำเนินคดี

เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม 2569 เพจสื่อออนไลน์ว้า Wa News Land รายงานจากเมืองปางซาง เขตปกครองพิเศษว้า ประเทศพม่า ว่าเมื่อเร็วๆ นี้กรมอุตสาหกรรมและแร่แห่งรัฐว้า (Wa State Department of Industry and Minerals) ได้จัดประชุมผู้ประกอบการเหมืองทองคำ เหมืองแร่ และกิจการสกัดทรัพยากรธรรมชาติ เพื่อกำชับให้ดำเนินกิจการโดยคำนึงถึงผลกระทบที่อาจเกิดขึ้น และปฏิบัติตามระเบียบที่ทางการกำหนดอย่างเคร่งครัด

เพจสื่อว้าระบุว่า การประชุมดังกล่าวมีขึ้นภายหลัง เป่าง์อ้ายคำ (Pao Ai Kham) เลขาธิการกองกำลังสหรัฐว้า (United Wa State Army-UWSA) ได้ประกาศแนวปฏิบัติสำหรับกิจการเหมืองแร่ประจำปี 2569 โดยกำหนดประเด็นสำคัญที่ผู้ประกอบการทุกแห่งต้องถือปฏิบัติ ที่ระบุว่า วัตถุระเบิดและสารเคมีที่ใช้ในการทำเหมืองต้องไม่ถูกนำมาใช้เกินกว่าปริมาณที่กำหนด เนื่องจากที่ผ่านมา ผู้ประกอบการบางรายมุ่งเพิ่มผลผลิตแร่เป็นหลัก จนมีการใช้สารเคมีและวัตถุระเบิดเกินมาตรฐาน ส่งผลให้เกิดความเสียหายหลายด้าน ทั้งปัญหาแรงงาน ผลกระทบต่อสุขภาพ และการสูญเสียชีวิต

นอกจากนี้ ยังได้กำชับให้ผู้ประกอบการดำเนินกิจการตามหลักวิชาการและวิธีการที่เหมาะสม ปฏิบัติตามข้อกำหนดเกี่ยวกับช่วงเวลาการดำเนินงาน สภาพพื้นที่ รูปแบบการทำเหมือง วิธีการผลิต และการบริหารจัดการ พร้อมทั้งเรียกร้องให้นำผลกำไรจากการทำเหมืองไปใช้เพื่อประโยชน์ของประชาชนอย่างเหมาะสม

ทางการว้ายังระบุว่า หากเกิดปัญหาระหว่างการดำเนินงาน ผู้ประกอบการต้องแจ้งหน่วยงานที่เกี่ยวข้องทันที และผู้ที่ฝ่าฝืนข้อกำหนดจะถูกดำเนินการตามกฎหมาย

การประชุมครั้งนี้จัดขึ้นโดยกรมอุตสาหกรรมและแร่แห่งรัฐว้า มีเป่าง์อ้ายคำ เลขาธิการ UWSA พร้อมเจ้าหน้าที่กรมอุตสาหกรรม ได้แก่ ฉินเว่ยไห่ (Chin Wei Hai), จาฝิง (Ja Phing) และเจ้าหน้าที่ระดับสูงรายอื่น รวมถึงนักลงทุนและผู้ประกอบการเหมืองเข้าร่วม

รายงานยังระบุว่า ในพื้นที่ภายใต้การควบคุมของ UWSA เคยเกิดอุบัติเหตุจากกิจการเหมืองหลายครั้ง ทั้งเหตุการณ์ดินถล่ม การเสียชีวิตจากวัตถุระเบิด และการเอารัดเอาเปรียบแรงงานด้านค่าจ้าง ซึ่งเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องในช่วงที่ผ่านมา

ในเพจดังกล่าวมีผู้มาแสดงความคิดเห็นอย่างหลากหลาย เช่น “พวกคุณคิดว่าจะเดินเข้าทางรูหมา แล้วหวังจะขึ้นสวรรค์ มันเป็นไปไม่ได้หรอก”, “ รัฐว้ามีสันติภาพมาเกือบ 40 ปีแล้ว คนจีนอยู่ในเมือง แต่ชาวว้าต้องอยู่ตามป่า”, “ผู้นำว้าทำเหมืองแร่ ขุดทอง แต่ประชาชนชาวว้ากลับไม่ได้รับประโยชน์อะไรเลย”, “พอถึงเวลาเกณฑ์รับทหาร กลับเป็นพวกเราชาวว้าที่ต้องไปรับใช้ บอกว่าเสียสละเพื่อส่วนรวม แต่เงินจากการทำเหมืองกลับไม่เห็นนำมาสร้างโรงพยาบาลให้ประชาชนเลย”, “ ถ้าไม่มีเงิน ก็ไม่มีอะไรฟรีทั้งนั้น ผมอยากถามแค่ข้อเดียว ผ่านมาเกือบ 40 ปีแล้ว ความเจริญอยู่ที่ไหน?”, ” สิทธิและผลประโยชน์ที่ประชาชนควรได้รับอยู่ที่ไหน?”