เรือหางยาวลำเล็กแล่นพุ่งผ่านสายน้ำแห่งชาติพันธุ์อันยิ่งใหญ่ ผ่านโตรกหินแลสลับซับซ้อนงดงาม หากแต่เรื่องราวเบื้องหลังความงามนี้กลับมีแต่สงคราม การสูญเสีย และการต่อสู้ ทั้งทางการเมือง ผลประโยชน์ของคนหลายกลุ่ม รวมถึงเขื่อนสาละวินที่เคยทำให้คนท้องถิ่นลุกขึ้นมาต่อสู้เพื่อผืนดินผืนน้ำของพวกเขา

เราเดินย่ำไปในค่ายที่ดูเหมือนหมู่บ้านขนาดใหญ่ที่มีคนอยู่กันอย่างแออัดนับพัน สงครามเหลือเพียงชีวิตไว้ให้เขาต้องดิ้นรนเอาตัวรอดรอเพียงการบริจาคช่วยเหลือ และพร้อมวิ่งเสมอยามมีการปะทะกันของฝ่ายต่างๆ ที่พวกเขาไม่ได้มีความเกี่ยวข้องอันใด เด็กๆ ตาใสๆ ยังคงวิ่งเล่นซนกันในโลกของเขา เด็กบางคนถือปืนพลาสติกเล่นคนเดียว แต่ภาพนี้กลับทำให้ฉันใจหาย..

“เราหนีระเบิดมาจากอีกหมู่บ้านหนึ่ง  เราท้องใหญ่ก็วิ่งไม่ได้อย่างคนอื่นเขา ไมอยากให้ลูกเกิดมาต้องตกอยู่ในสภาพเหมือนแม่  อยากมีความสงบ ไม่ต้องมาเจอกับความกลัวเหมือนอย่างที่แม่ได้เจอ แค่อยากให้เราได้ทำมาหากินแบบวิถีชีวิตกะเหรี่ยง  วันนั้นนอนอยู่ในป่า มีเด็กอายุ 5 เดือนถูกยุงและแมลงกัดดูแล้วน่าเวทนามาก  ไม่อยากให้ลูกต้องเกิดมาเจอสภาพแบบนี้”

แม่สาวชาวกระเหรี่ยงท้อง 9 เดือนตัดพ้อพร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม

“ยาและเครื่องมือที่นี่ไม่เพียงพอ  แม่แต่ละคนไม่เหมือนกัน  เวลาทำคลอดเสียเลือดมาก  บางคนก็คลอดระหว่างทาง  บางคนก็เสียชีวิตทั้งแม่ลูก พวกเราอยากขอให้รัฐบาลไทยช่วยพวกเราด้วย เปิดทางให้เราได้รับของบริจาค และรับพวกเราไปอยู่ในที่ที่ปลอดภัย”

อาสาสมัครหญิงเล่าถึงปัญหาและขอความช่วยเหลือ

ฉันนิ่งฟังด้วยความรู้สึกเศร้า  น้ำตาไหลออกมาทั้งๆ ที่ยังไม่ได้ฟังคำแปล  แต่เป็นความรู้สึกได้ถึงความรู้สึกของแม่ที่ต้องดูแลตัวเองและลูกในท้องยามสงคราม  ความรู้สึกโกรธเดือดขึ้นมาเมื่อเห็นถึงความไร้มนุษยธรรมของรัฐบาลไทย การช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ที่ต้องอยู่เหนือการเมืองและผลประโยชน์ทั้งปวง

ปัจจุบันการสู้รบในฝั่งพม่ายังไม่มีวี่แววจะจบสิ้น อิตุท่าไม่ใช่เพียงค่ายเดียวที่อยู่แค่ข้ามฝั่งน้ำ หากยังมีผู้คนอีกนับพันนับหมื่นที่รอคอยความช่วยเหลือที่เต็มไปด้วยความยากลำบาก ชาวบ้านต้องอยู่ท่ามกลางความหวาดผวา แม้จะหนีข้ามมาฝากชีวิตที่ฝั่งไทยก็ถูกผลักดันกลับอย่างต่อเนื่อง

ลูกเด็กเล็กแดง อีกทั้งคนแก่ คนป่วย  พวกเขาต้องมีชีวิตอย่างนี้อีกนานแค่ไหนกับสงครามที่พวกเขาไม่ได้เป็นผู้ก่อ? ใครจะตอบคำถามได้บ้างว่าทำไมรัฐบาลไทยจึงไม่ต้องการให้ความช่วยเหลือ?

หัวใจของพวกคุณอยู่ที่ไหนหรือ?

Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.